Dit heerlijke verlangen stond op een wc-deur van mijn middelbare school. Ik dacht eraan toen ik het woord ‘vakantiewerk’ boven dit stukje zette. Ook in dat woord staat ‘werk’ in een schijnbare tegenstelling: het is vakantie en tóch werk je. Als scholier en student verdien je in vakanties vaak wat bij. Maar als je een paar jaar later serieus aan het werk bent, verdwijnt 'vakantiewerk' uit je leven. Dan zoek je in vakanties juist vrijheid, vertier of verwondering.
Maar ik heb deze zomer mijn handen weer vol aan ‘vakantiewerk’. Dat staat in het teken van twee zoektochten. Enerzijds een persoonlijke: hoe kan ik de impact van mijn advieswerk verbreden of verdiepen? Wat wil ik graag bij- of afleren? Wat blijf ik zeker doen? Welke nieuwe dingen ga ik uitproberen? En waar stop ik beter mee?
Anderzijds raak ik steeds meer gefascineerd door het karakter van Maastricht. Natuurlijk, de stad is trots, maar manifesteert dat niet altijd op dezelfde manier. Op-en-top Maastrichtenaar, senator en voormalig gouverneur Theo Bovens vertelde me: “Op het Vrijthof zeuren we dat hier overal Engels wordt gesproken maar in Amsterdam zijn we apetrots op onze universiteit met knappe koppen uit de hele wereld, drie miljoen bezoekers per jaar en tweeduizend jaar geschiedenis met tientallen belegeringen.” Ik wil begrijpen wat die grillige, haast mysterieuze houding betekent voor hoe we de toekomst van onze stad willen vormgeven.
Mijn vakantiewerk bestaat dan ook vooral uit luisteren en lezen. Ik spreek met klanten, mensen waarmee ik samenwerk, (ex-)collega’s, vrienden, bekenden en benader interessante mensen die ik nog niet kende. We sparren over de wereld om ons heen, ons werk en onszelf. Naast caffè, espresso macchiato of cappuccino is daar niet veel voor nodig. Verder lees en luister ik af en toe een boek, blog, rapportje hier, podcastje daar.
In mijn hoofd is het door die bonte mix van ideeën flink aan het bruisen, smeulen en gisten. Waar dit alles me uiteindelijk brengt? Geen idee. Misschien blijken die twee zoektochten straks wel één en dezelfde te zijn. Hoe dan ook, ik kan je zulk vakantiewerk van harte aanbevelen. Voor nieuwe indrukken en inzichten hoef je niet te backpacken of op bedevaart. Ook je eigen omgeving barst van de mogelijkheden tot reflectie.
Hier lees je de bevindingen van mijn eerste zoektocht.
Intussen wens ik je nog een fijne nazomer!
P.S.
Als je dit een boeiend stukje vindt, zijn sommige andere 'proeverijtjes' misschien ook wel wat voor jou. Je vindt ze allemaal hier.
